Over waarom voor je eigen behoeften zorgen belangrijk is, óók als je een gever bent

behoeften-zorgen
Share

Voor je eigen behoeften zorgen is jouw nummer één verantwoordelijkheid in het leven. Het maakt je namelijk een leuker mens voor je omgeving.

Ik heb vroeger een hele liefdevolle opvoeding gehad. Mijn ouders zijn ook hele liefdevolle mensen. En met liefdevol bedoel ik: altijd maar willen zorgen voor anderen. Bij ons was er nooit een verjaardagsfeest zonder dat er van alles in huis werd gehaald voor ie-de-reen. Vond jij bessenjenever lekker? Dan kreeg je dat. Was je liefhebber van een speciale soort worst? Dan haalden we dat. En er werd nooit zomaar iemand de deur uitgezet. Ook al hadden we in onze allermoeilijkste tijden zélf weinig tot niks, dan nog werd er van alles weggegeven aan mensen die het écht nodig hadden. Want echt arm zijn we nooit echt geweest. En mijn ouders vonden dat geluk mooier is als je het deelt.

Geven kan, maar vergeet je eigen behoeften niet

En zo groeide ik dus op. Het zorgen voor anderen werd me met de paplepel ingegoten. En het zit ook in mij. Maar ik groeide óók op met een tijdsgeest die steeds individualistischer werd. Het lijkt wel alsof er vanaf de jaren ‘90 een shift heeft plaatsgevonden van barmhartigheid naar egoïsme. Of is dat een illusie? Als ik er iets langer over nadenk gaven we ‘vroeger’ ontzettend veel, maar kregen we daar eigenlijk ook nooit wat voor terug – of niet veel althans. Niet dat we het daarom deden trouwens. Mijn ouders, mijn zusje, ik – en zelfs mijn opa en oma… allemaal gaven (en geven) we omdat we het ons plezier bracht. En nog steeds geeft het me veel plezier als ik iets aan een ander geef.

Maar alles waar ‘te’ voor staat is niet goed – en ook van téveel geven raak je opgebrand. Bij geven tune je namelijk in op de behoeften van anderen, maar als je daarin je eigen behoeften vergeet ontstaat er een onevenredige balans. Dan is het alsof je een emmer aan het leegscheppen bent waarin niks meer wordt bijgevuld.

Nouja, dat ‘niks’ is misschien niet he-le-maal waar. Geven is namelijk niet geheel onzelfzuchtig. Ook de gever krijgt er een goed gevoel van: een spettertje van geluk.

Je eigen behoeften: ze noemen het niet voor niets een bucketlist

Maar stel je nu eens voor: wat er in jouw emmer zit, gaat er met een volle schep per keer uit. En je krijgt er elke keer een één spettertje voor terug. Je hoeft geen wiskundige te zijn om te begrijpen dat die rekensom al snel in de min eindigt. En als je er nooit een volle schep meer bijdoet, dan wordt het getal achter die min staat groter en groter.

Ook al ben je dus een gever, het is aan joú om die balans te bewaken. Schep niet je hele emmer leeg. Daarmee doe je namelijk jezelf tekort, maar anderen ook. Als je futloos en half overspannen thuis zit, ben je voor niemand leuk.

Waarom denk je dat ze het een bucketlist (‘emmerlijst’ op z’n oer-Hollands) noemen als je, je dromen op papier zet om er doelen van te maken? En waarom denk je dat ze het ‘kick the bucket’ noemen als je het loodje legt? Dat kan geen toeval zijn, toch?

Een bucketlist is dus niks méér – en niks minder, dan het bewaken van de energiebalans van jouw leven. Regelmatig “Nee” zeggen en de tijd voor jezelf nemen, is dus helemaal niet egoïstisch. Het is zelfs noodzakelijk om meer te kunnen blijven geven van jouw unieke kracht & authentieke bijdrage aan de wereld.

Dit is iets wat ik door de jaren heen heb moeten leren.

Ik ben er niet minder aardig om geworden. Ik ben er niet minder lief om geworden.

Ik ben nog steeds mezelf. Maar met een beetje meer me-time.

Natuurlijk is ‘me-time‘ voor iedereen verschillend. Ik laad op van een goed boek, van het focussen op mijn bedrijf, van samenzijn met mijn partner en van heerlijke baantjes trekken in een zwembad. Ik kan heel goed alleen zijn. Ik kan zelfs alleen op vakantie gaan of alleen naar een bioscoop. Maar als dat voor jou niet zo is, vind dan uit waar JIJ van oplaadt. Misschien is dat wel een groepsuitje naar een festival. Of wijnen met vriend(inn)en. Wat het ook is: maak er tijd voor vrij.

Weet je niet goed wat je behoeften zijn en heb je moeite om ze inzichtelijk te krijgen? Doe dan eens een Birkman Persoonlijkheidsanalyse.

Korte termijn vs. lange termijn

Me-time kun je op twee manieren invullen: op de korte termijn en op de lange termijn. Ik pleit ervoor dat je allebei deze manieren in je leven brengt. Bij korte termijn kun je bijvoorbeeld aan een warm bad denken om weer op te laden; of denk aan meditatie, een wandeling in de frisse buitenlucht of tijd besteden aan je hobby. Bij de lange-termijn kun je aan je grotere doelen denken. Stel dat jij ooit een boek wilt uitbrengen: dat is een groot doel. In plaats van dit altijd maar voor je uit te blijven stellen kun je ook zeggen: “Ik maak elke dag een halfuurtje vrij om weer een stuk te schrijven”. Doe dat 365 dagen achter elkaar en je hebt 182,5 uur aan schrijfwerk liggen. Een goede start voor het uitbrengen van je boek! En als dat eenmaal is gelukt, krijg je niet een spettertje in je emmer daarvoor terug, maar 1, 2, 3 scheppen aan nieuwe energie – of misschien zelfs wel een hele emmer vol! En de unieke boodschap die jouw boek met zich meedraagt, kan op zijn beurt de levens van vele anderen weer verrijken.

Geven maakt rijk, want geluk wordt alleen maar mooier als je het deelt. Maar kies zorgvuldig hoé je geeft.

En zorg ervoor dat je jouw energiebalans goed blijft bewaken.

Share

Geef een reactie

*

Inloggen Online Academy.