WhatsApp 📱 bij vragen: +31 (0) 6 270 477 21 | Of mail ons voor een incompany offerte →

Verhalenbank

Kisa Gotami (een boeddhistisch verhaal)
Over het omgaan met verlies
Kisa Gotami was een moeder die haar enige zoon had verloren. In het verdriet van haar verlies begon ze wanhopig naar een medicijn te zoeken voor de dood van haar zoon. Ze was er zo kapot van dat ze de Boeddha vroeg om hem weer tot leven te wekken. Boedhha zei dat hij dat zou doen, maar onder één voorwaarde: hij wilde een mosterdzaadje van een familie die nog nooit een dierbare had verloren. Kisa stemde in – en dus ging ze langs al haar buren op zoek naar een mosterdzaadje. Maar als ze vroeg: “Heeft iemand in jullie familie ooit iemand verloren die je lief was?”, was het antwoord altijd:”Ja.”

De Boeddha wilde haar laten inzien dat ze niet alleen was in haar leed.

Een fragment uit de vliegeraar (een Perzisch verhaal)
Over de hebzucht die de mens blind maakt
In het boek ‘de vliegeraar’ van Khaled Hosseini heeft één van de personages de ambitie om schrijver te worden. Dit jonge personage schrijft een verhaal op papier, dat hij later uitlegt aan zijn vriend:
“Het was een somber verhaal over een man die een toverschaal vindt en er dan achter komt dat als zijn tranen daarin vallen die in parels veranderen. Maar al was hij dan altijd arm geweest, hij was een gelukkig man en plengde vrijwel nooit een traan. Dus hij ging op zoek naar manieren om zichzelf treurig te maken zodat hij van zijn tranen rijk zou worden. En naarmate de parels zich opstapelden groeide zijn hebzucht. Het verhaal eidigde met de man die op een berg parels zit, een mes in de hand, hulpeloos tranen plengend in de schaal met het lijk van zijn vrouw in zijn armen.”

Het verhaal maakt het gevaar duidelijk van de menselijke hebzucht naar rijkdom  – en hoe dat ten koste gaat van dagelijks geluk dat al als onze allergrootste rijkdom kan worden beschouwd. Het is een fragiele balans die bewaakt dient te worden.

De vader, de zoon en de ezel (een Grieks verhaal)
Over leren omgaan met de meningen van anderen
Op een dag besloten een vader en een zoon met hun ezel naar de markt te gaan. Vader wilde lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Zo gingen zij op weg tot ze mensen tegenkwamen die zeiden: “Zie daar de wereld op zijn kop. Die gezonde jongen zit rustig op de ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt.” De jongen hoorde dit, schaamde zich en stapte af. Hij wilde dat zijn vader verder op de ezel zou rijden. Zijn vader stemde met tegenzin in en zo liepen ze voort. Even later hoorden ze: “Moet je dat zien. Wat een ontaarde vader, die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen.” Na dit verwijt zei de zoon: “Kom vader, laten we samen op de ezel rijden.” Zo vervolgden ze hun weg tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: “Kijk, dat arme beest. Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen.

Laten we dan samen maar een stuk die ezel dragen, want die is inderdaad wel heel erg moe geworden”, zei de vader. Ze vonden een lange tak, bonden de ezel met zij voorpoten en achterpoten daar aan vast en vader en zoon droegen allebei een uiteinde van de tak. Maar vlak bij de markt, waar ze een brug over moesten – en waar het al heel druk was met mensen – schopte de ezel zijn achterpoten los. Hij probeerde weg te lopen, maar viel in het water met zijn voorpoten nog vastgebonden en verdronk voor de ogen van de vader en de zoon en alle andere mensen op de brug. Het commentaar dat ze toen kregen…

Vader en zoon voelden beiden boosheid, verdriet en schuld. Als ze nu maar gewoon trouw waren gebleven aan henzelf en hun goede intentie, dan had hoogstwaarschijnlijk niets van dit alles hoeven gebeuren.

De les van de bamboe (een Chinees verhaal)
Over willen zijn waar je nog niet bent en handelen in vertrouwen met geduld en consistentie
We leven in een ‘quick-fix’-maatschappij. We hebben nog maar weinig geduld en wachten op groen stoplicht is al een hele opgave voor ons geworden. En dat terwijl de mooiste resultaten, en de grootste beloningen, juíst pas komen wanneer we ergens lang, gefocust, zorgvuldig en consistent aan werken. De Chinese bamboe leert ons deze les als geen ander. De Chinese bamboe is namelijk niet zomaar een plantje. Het is één van de meest wonderbaarlijke planten ter wereld.

Bamboe heeft het snelste groeiproces ter wereld, dat pas tot uiting komt na 5 jaar van consequente verzorging. Maar zodra de Chinese bamboe boven de grond uitkomt, groeit het binnen een paar maanden zo’n 25 meter hoog. Je leest het goed, ja. 25 meter. Binnen een week of acht. Het snelst dat bamboe ooit gegroeid heeft is zelfs 2,5 meter in 24 uur. De vraag die dan – terecht – wordt gesteld is: “Groeit de bamboe 25 meter in 8 weken of in 5 jaar?”. Het enige goede antwoord is: “In 5 jaar.” Je moet jezelf namelijk 5 jaar lang committeren aan het verzorgen van de plant, dag in, dag uit, anders zal het nooit tot bloei komen.

De les die we hieruit kunnen halen in onze snelle maatschappij? De vruchten plukken van een investering, een project, een uitgewerkt idee, een begonnen droom, doe je niet meteen. Je moet er eerst zorg voor dragen, er consequent aandacht aan geven en je moet vertrouwen hebben op het beoogde eindresultaat. Alleen dan zal het zaadje zich ontkiemen.

WhatsApp 📱 bij vragen: +31 (0) 6 270 477 21 | Of mail ons voor een incompany offerte →